Ο καθένας επιλέγει τη μοίρα του...Κι αν αύριο πάλι είσαι στα ίδια μην απορήσεις..Έχεις κάνει τις επιλογές σου.
Μικρή, γεμάτη ανασφάλειες και περπατώντας στα γνώριμα μονοπάτια γιατί τα καινούργια σου είναι άγνωστα και σε φοβίζουν..
Ζήσε με τους φόβους σου...Να ξυπνάς τα βράδυα και να μην είσαι σίγουρος αν ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου είναι δικός σου ή δανεικός..
Τέλος...
Κελενιτσοχωρα...Καλως Ηλθατε..
Εδω αφηνουμε τη φαντασια να τρεξει σα μικρο παιδι..και ακολουθουμε τα μονοπατια που παντα ονειρευομασταν.
Α ρε μαμά...
Σάββατο 18 Απριλίου 2009
Δευτέρα 13 Απριλίου 2009

Έτσι είναι λοιπόν Κελενίτσα..
Δίνεις ότι ψυχικό απόθεμα σου έχει μείνει και έρχεται ξαφνικά μια μέρα που στο πετάνε στη μούρη.Ότι και να πεις, ότι και να κάνεις, τίποτα πια δεν έχει σημασία. Έχει αποφασιστεί ότι εσύ θα είσαι δεύτερη..Πάντα δεύτερη..
Και δεν μπορείς να πιστέψεις στ αυτιά σου αυτό που ακούς με τόση ευκολία,ότι ό,τι ονειρεύτηκες, ό,τι ένιωσες, ό,τι θέλησες, όλα πάνε στον βρόντο. ΄Οτι λειτούργησες πολύ καλά σαν παυσίπονο, σαν ναρκωτικό κάποιες στιγμές, αλλά τώρα φτάνει..
Και έντρομη συνειδειτοποιείς πως τόσο καιρό το ζούσες μόνη σου!!!
Τώρα ήρθε η ώρα σου να μαζέψεις τα μπογαλάκια σου και να επιστρέψεις σ' ότι ήσουν διατεθιμένη να παρατήσεις.
Φαντάζομαι το να νιώθεις χαμένη αλλά και ηλίθια ταυτόχρονα είναι φυσιολογικό. Χαμένη γιατί ποτέ δεν έγινε αντιληπτό το πόσο πολύ προσπάθησες και το πόσο πολύ το ήθελες..Ηλίθια γιατί ήλπιζες ακόμη κι όταν ήξερες πως όλα είναι εναντίον σου..
Ήταν ότι χειρότερο μπορεί να σου κάνει κάποιος..Να σε κάνει να νιώσεις αυτά τα δύο..
Και η ειρωνεία..Αυτός που σου το δημιούργησε το έχει νιώσει..και επιλέγει να επιστρέψει ξανά σ αυτό..
Δικαίωμά του να καταστρέψει την ζωή του. Της Κελενίτσας όμως;
Η Κελενίτσα δεν είχε ξανανιώσει έτσι..και δεν θέλει ποτέ να ξανανιώσει έτσι..
Τι να τις κάνεις τις γλυκιές κουβεντούλες;
Πόσο καλό κοριτσάκι είσαι; Τίποτα δεν είσαι..
Ούτε ήσουν..Και ούτε θα γίνεις.
Μακριά από την Κελενίτσα όσοι με τόση ευκολία την καταστρέφουν..
Μακριά..Ούτε σαν εικόνα, σαν ιδέα, σαν σκεψη..
Μακριά..Βάλτε τα ίδια σας τα χέρια και βγάλτε τα μάτια σας...Αφού έτσι θέλετε να γίνει..
Δεν μπορώ να το δω..Δεν μπορώ ούτε καν να το διανοηθώ πως κάποιοι μπορεί να είναι τόσο ηλίθιοι και τόσο αυτοκαταστροφικοί...
Δεν μπορώ να το δω..
Δεν θα είμαι εκεί για να το δω..
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)