Κελενιτσοχωρα...Καλως Ηλθατε..

Εδω αφηνουμε τη φαντασια να τρεξει σα μικρο παιδι..και ακολουθουμε τα μονοπατια που παντα ονειρευομασταν.

Α ρε μαμά...

Παρασκευή 22 Μαΐου 2009

Πάντα ήμουν δυνατή..πάντα ήμουν αυτή που τραβούσε μπροστά αψηφώντας την όποια δυσκολία και τον όποιο κίνδυνο..πάντα ήμουν αυτή που δεν υπολόγιζα το όποιο κόστος για την δική της ζωή, γαλήνη και ηρεμία..πάντα ήμουν αυτή που δεν ζητούσε τίποτα παρά μόνο αγάπη..
Τελικά πρέπει να φας τα μούτρα σου για να καταλάβεις πως τίποτα και κανείς δεν σε υπολογίζει. Πως μόνος σου γεννήθηκες και μόνος σου πορεύεσαι σ αυτήν την ζωή.
Αν είσαι τυχερός και η ζωή σε συμπαθήσει, θα σου χαρίσει κάτι στην πορεία για να χεις να πορεύεσαι.. αν όχι τότε την έκατσες..
Ε..εγώ την έκατσα..
Τώρα πια δεν ζητάω ούτε αυτά τα λίγα ψιχουλάκια από κανέναν.. όποιος θέλει εδώ είμαι..Αρκεί να έχει τα κότσια να παλέψει αν νιώθει πως αξίζει τον κόπο, όπως έκανα εγώ μέχρι τώρα.
Από δω και στο εξής είμαι εγώ για μένα..
Τουλάχιστον στο τέλος θα μπορώ να πω...