Παράθυρα κλειστά..
Μπορώ να δω μέσα τους μα είναι κλειστά..
Λαχταρώ να μου ανοίξουν, να μπω κι ας είναι σαν επισκέπτης. Δεν θέλω όμως να πάω απρόσκλητη..
Θέλω να με καλέσουν... να μου κάνουν το ορίστε..
Πόσο παράξενο είναι να βλέπεις πως είναι εκεί, να έχεις μια έστω αμυδρή εικόνα μα να μην μπορείς να δεις καλά καλα, να μην μπορείς να ξέρεις τι γίνεται εκεί.
Πόσο παράξενο είναι να είσαι απ' έξω..
Πόσο φοβισμένος νιώθεις ξέροντας πως εκεί ίσως η ζωή συνεχίζεται κανονικά και ίσως δεν σε θυμούνται καν..
Και τι δεν θα ' δινα να 'ξερα πως με σκέφτονται εκεί... πως περνάω έστω και λίγο από το μυαλό τους, έστω και σαν θύμηση... θύμηση καλή..