Κελενιτσοχωρα...Καλως Ηλθατε..

Εδω αφηνουμε τη φαντασια να τρεξει σα μικρο παιδι..και ακολουθουμε τα μονοπατια που παντα ονειρευομασταν.

Α ρε μαμά...

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2009


Όλα τελικά κάνουν τον κύκλο τους.. και τα καλά και τα άσχημα.
Μια γλυκιά ψυχή πάντα μου το 'λεγε.. "όταν χάνεις κάτι να μην το κλαις. Θα γυρίσει ο καιρός και θα σου το φέρει πάλι.."
Δεν γυρίζουν όλα μανούλα σε μας.. Είναι κάποια που δεν γυρίζουν σε μας.. Είναι αυτά που δεν ήταν ποτέ δικά μας έρχομαι να προσθέσω τόσα χρόνια μετά...
Μεγαλώνουμε όμως και μαθαίνουμε..
Οι ανάγκες παραμένουν οι ίδιες.. τα θέλω μένουν ίδια..το μέσα μας μένει ίδιο όσο κι αν προσπαθούμε να το αλλάξουμε..αν προσπαθούμε.
Γύρω μας όλα μπορούν και αλλάζουν έστω και φαινομενικά. Μπορεί να βλέπουμε γύρω μας πράγματα καινούργια, άλλα, πράγματα που ίσως δεν ξέραμε μέχρι χθες..Το μέσα μας όμως είναι εκεί να μας θυμίζει τι θέλουμε και πως το θέλουμε. Το βράδυ όταν κλείνουμε τα μάτια είναι εκεί..
Κάνει την παρουσία του αισθητό με ένα όνειρο, με μια εικόνα, με κάτι που ξαφνικά θα το φέρει στην επιφάνεια τελοσπάντων.
Μερικές φορές πόσο θα 'θελα να μην θυμόμουν, να μην υπήρχε τίποτα που να με γυρνούσε πίσω.. και μερικές φορές ξεχνιέμαι στην καθημερινότητα και όταν γίνεται κάτι που μου θυμίζει κάτι νιώθω σα να με τυλίγει μια γλυκιά κουβέρτα..
Υποτίθεται πως είμαι ώριμη γυναίκα πια και ακόμη δεν έχω αποφασίσει τι θέλω περισσότερο...να θυμάμαι ή να μη θυμάμαι;
Ξέρω μόνο πως περιμένω το αύριο να είναι καλύτερο..
Τα σημάδια είναι θετικά..
Θέλω μόνο στα βαθιά μου γεράματα να βλέπω πίσω μου και να έχω όμορφα πράγματα να θυμάμαι.. να με σκεπάζει γλυκά η κουβερτούλα των αναμνήσεων...
Το ίδιο εύχομαι και δια εσας..