Τελικά μερικά πράγματα στη ζωή γίνονται για να σου πέρνουν όλη την κακή ενέργεια που μπορεί να έχεις επωμιστεί όλη την ημέρα...
Σήμερα είχα μια δύσκολη και σπαστική ημέρα στο γραφείο.. Βγήκα στον δρόμο της επιστροφής με τα νεύρα πάνω από το κεφάλι γιατί εκτός όλων των άλλων οι δουλειές μου δεν είχαν τελειώσει ακόμη. Όλο το πρωί έβρεχε και οι δρόμοι ήταν απίστευτα μποτιλιαρισμένοι...έκανα και το λάθος να μπω μέσα στην πόλη, όποτε καταλαβαίνεις... Και ξαφνικά..εκεί που είμαι με το χέρι στην ταχύτητα που πάνω από δευτέρα δεν πάει με τίποτα και προσπαθώ να χαλαρώσω λίγο με την αγαπημένη μου μουσική για να βγάλω και την υπόλοιπη ημέρα, έγινε το θαύμα... Γύρισα εντελώς τυχαία το κεφάλι μου προς τ' αριστερά και βλέπω μπροστά μου αυτό που ίσως δεν έχει αποτυπωθεί καλά στην φωτογραφία..
Ένα υπέροχο ουράνιο τόξο ξεπρόβαλλε και γέμιζε όλο το τοπίο μέχρι εκεί που έφτανε το μάτι σου.. Και ως δια μαγείας όλα όσα είχα περάσει μέχρι εκείνη την ώρα τα ξέχασα μονομιάς, ότι κι αν με περίμενε δεν μπορούσα να θυμηθώ τι ήταν...κι είχα μείνει εκεί καρφωμένη να κοιτάζω αυτό το υπέροχο θέαμα..
Με γύρισε πίσω πολλά πολλά χρόνια, τότε που μπαίναμε μικρά στο αυτοκίνητο του μπαμπά για βόλτα...Που στο κασετόφωνο έπαιζαν εναλλάξ πάντα μια κασέτα του Δάκη και μια του Πάριου γιατί ήταν οι αγαπημένοι της μαμάς...που ο αδερφός μου με τραβούσε από τα μαλλιά έτσι για πλάκα..και που η μικρή ονειροπόλα είχε κολλημένο το στρουμπουλό μουτράκι της στο παράθυρο για να βλέπει έξω τα τοπία που περνούσαν από τα μάτια της...
Γι αυτό σου λέω...
Τι κι αν όλοι σου τη σπάνε; Τι κι αν το αφεντικό σου σε χώνει διαρκώς; Τι κι αν δεν σου έκατσε κάτι που προγραμμάτιζες;
Ένα ουράνιο τόξο φτάνει για να δεις τη ζωή σου να περνά μπροστά από τα μάτια σου και να σε κάνει να την δεις αλλιώς...έστω κι αν αυτό κρατήσει για λίγο...
Ύστερα θα έρθει ένα άλλο ουράνιο τόξο να ξανακάνει το ίδιο..κι ύστερα ένα άλλο...κι ένα άλλο...κι ένα αλλο...

Νύφη... 107 ετών αναζητά σύζυγο!

Μία γυναίκα από το Πεκίνο, μόλις 107... Μαΐων, που φοβόταν να παντρευτεί όταν ήταν νέα, αποφάσισε να ψάξει για σύζυγο και ελπίζει να βρει κάποιον συνομήλικό της αιωνόβιο, ώστε να έχει έναν σύντροφο να συζητάει μαζί του.Η Wang Guiying, όπως είναι το όνομά της, φοβάται ότι έχει αρχίσει να γίνεται φόρτωμα στα επίσης ηλικιωμένα ανίψια της από τότε που έπεσε και έσπασε το πόδι της, πριν από 5 χρόνια, δηλαδή όταν ήταν 102 ετών, και αναγκάστηκε να σταματήσει να βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού, όπως για παράδειγμα να πλένει τα ρούχα της.«Είμαι ήδη 107 ετών και ακόμα δεν έχω παντρευτεί,» δηλώνει χαρακτηριστικά η Guiying στην εφημερίδα Chongqing Commercial Times. «Τι θα συμβεί εάν δεν βιαστώ και δεν βρω σύζυγο;»


Πηγή: Pathfinder

Απόσταση-Αγάπη=0-1

Η απόσταση λένε πως είναι αυτή που χωρίζει τα ζευγάρια..
Θέλεις την γνώμη μου; Αηδίες..
Σίγουρα είναι πολλά και τα εμπόδια και τα προβλήματα που δημιουργούνται σε μια σχέση που έχει να παλέψει πέρα από όλα τα υπόλοιπα προβλήματα και με την απόσταση που το χωρίζει, αλλά αν αυτό που νιώθεις είναι δυνατό τότε η απόσταση είναι απλά ακόμη κάτι που έχεις να αντιμετωπίσεις.
Πολλά είναι εκείνα τα ζευγάρια που δεν αντέχουν ή δεν μπαίνουν καν στην διαδικασία να προσπαθήσουν να κρατήσουν την σχεση εξ αποστάσεως..
Έστω ότι είναι έτσι...ότι η απόσταση είναι τεράστιο πρόβλημα..
Πως μπορείς να μην ζήσεις αυτό που ένιωσες για κάποιον, και που ένιωσε κι εκείνος το ίδιο την ίδια στιγμή; Πως μπορείς να προσπεράσεις όλες εκείνες, έστω τις λίγες στιγμές, που θα σε αγγίξει και θα λιώσεις;Που θα σε κοιτάξει κατάματα και θα νιώσεις οτι δεν υπάρχει απολύτως τίποτα άλλο πάνω σ αυτόν τον πλανήτη εκτός από εσάς τους δύο;Που βαθιά μέσα σου ξέρεις πως έτσι δεν έχεις νιώσει ποτέ ξανά;Που η στιγμή που θα χωθείς στο αγαποκρέβατο θα είναι μια στιγμή που θα την θυμάσαι για μέρες;
Ωραία.. σήκωσε τον τοίχο γύρω σου και άφησε όλες αυτές τις στιγμές να προσπεράσουν γιατί θέλεις να προφυλάξεις την καρδούλα σου..
Την καρδούλα σου όμως την ρώτησες; Εκείνη διψάει να τα νιώσει όλα αυτά.. κι εσύ είσαι ετοιμος με την πρώτη δυσκολία να τα παρατήσεις...
Θα έχεις αμφιβολίες.. θα σου περνάει από το μυαλό ότι ίσως θα είσαι καλύτερα χωρίς αυτόν, γιατί στην ουσία δεν τον έχεις...Η επιλογή είναι δική σου...
Την άλλη απόσταση να φοβάσαι..αυτή που είναι δίπλα σου και δεν τον νιωθεις...