Κελενιτσοχωρα...Καλως Ηλθατε..

Εδω αφηνουμε τη φαντασια να τρεξει σα μικρο παιδι..και ακολουθουμε τα μονοπατια που παντα ονειρευομασταν.

Α ρε μαμά...

Πέμπτη 25 Ιουνίου 2009


Φαντάζομαι πως τώρα όλα είναι αλλιώς..
Έχει περάσει ο καιρός που ένιωθες τουλάχιστον τύψεις.. Χαμογελάς, διασκεδάζεις και εμπνέεσαι από τα πάντα γύρω σου.
Και καλά κάνεις..γιατί σου αξίζει.
Αυτό που με πονάει μόνο είναι πως εγώ έχω αλλάξει..
Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν πια και δεν θέλω να προσπαθήσω ούτε καν να το αλλάξω αυτό. Και το χειρότερο.. ακόμη προσπαθώ να σε διώξω από μέσα μου.
Έπεσα στον βάλτο που γυρόφερνες όταν προσπάθησα να σε βγάλω.. και τώρα δεν έχει ούτε σκάλα να ανέβω, ούτε έρχεται ένα χέρι να πιαστώ..Βαλτώνω μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα και τίποτα δεν με ενδιαφέρει γύρω μου. Τίποτα δεν μπορεί να με ταρακουνήσει να συνέλθω και τίποτα δεν με αφορά απ' ότι γίνεται σ αυτόν τον πλανήτη.
Τίποτα..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου