Άτιμο πράγμα ο χρόνος...Όσο ζεις κάτι δεν τον υπολογίζεις..νομίζεις ότι θα κρατήσει για πάντα. Κι έρχεται μια μόνο στιγμή που σου αλλάζει τα πάντα. Μπορεί να είσαι στον πάτο και με μια κίνηση, με μια ματιά, με μια κουβέντα, μ ένα βλέμμα, μ ένα τίποτα όλα να αλλάξουν και νιώθεις ότι είσαι στην κορυφή! Ή και το αντίστροφο..να νομίζεις ότι ζεις το απόλυτο, ότι η ζωή σε ανταμοίβει για ότι πέρασες μέχρι τώρα κι έρχεται κάτι, κάποιος, τίποτα και στα παίρνει όλα μέσα από τα χέρια..Και το χειρότερο απ όλα είναι ότι το μόνο πράγμα που σκέφτεσαι είναι γιατί σε τιμωρεί έτσι.. και αναρωτιέσαι τι έκανες λάθος, τι δεν έκανες σωστά, τι δεν είπες που έπρεπε να πεις, ή τι είπες που δεν έπρεπε? Και εύχεσαι να γυρνούσε ο χρόνος πίσω, να τα έκανες πάλι από την αρχή. Μα κι αν τα κανες πάλι από την αρχή θα άλλαζε κάτι ή το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο?
Εδώ μπαίνει ο χρόνος και κάνει το δικό του θαύμα...
Όπως και να σαι, όπου και να σαι, στην κορυφή ή στον πάτο σου πρέπει πάντα να ξέρεις ότι αυτή η κατάσταση δεν θα μείνει για πάντα έτσι. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να το συνειδειτοποιήσεις και να συμβιβαστείς μ αυτό...Να ακολουθείς τα πράγματα όπως έρχονται και να περιμένεις την αλλαγή. Δεν μπορείς να είσαι μια ζωή στην μια πλευρά της όχθης..θα ρθει η στιγμή που θα περάσεις και απέναντι. Να έχεις την επιλογή να επιλέξεις εσύ την πλευρά της όχθης.. Και όλα τα άλλα θα ρθουν..