Είναι να το δεις αλλιώς..μόλις το δεις αλλιώς βλέπεις όλη την πραγματικότητα. Κι όταν δεις την πραγματικότητα τρομάζεις με το τι είσαι διατεθιμένος να κάνεις για να είσαι με κάποιον.. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι όλα κοιτάζουν μπροστά. Να έχεις τη δύναμη, το σθένος και τα κότσια να πηγαίνεις τη ζωή σου μπροστά, όσο κι αν σε πονάει. Να φανείς αντάξιος του τι πιστεύεις για τον ίδιο σου τον εαυτό...Πως περιμένεις να αλλάξεις τον κόσμο αν δεν αλλάξεις εσύ ο ίδιος; Πως περιμένεις να σε πάρουν οι άλλοι στα σοβαρά όταν εσύ ο ίδιος έχεις χαθεί στον κυκεώνα των σκέψεών σου και δεν λες να βγεις με τίποτα; Εκτός κι αν δεν θέλεις να βγεις.. τότε αυτή η κατάσταση σε βολεύει και πιπιλάς την καραμέλα πολύ ντελικάτα και πολύ πειστικά...
Δεν ξέρω αν μιλάνε οι ρακές...Ξέρω μόνο πως βαθιά μέσα μου ξέρω πως έχω δίκιο.. και το ξέρεις κι εσύ...