Έρχονται κάποιες στιγμές που χάνεις όλη σου τη δύναμη..
Που λες δεν αντέχεις άλλο. Νιώθεις ότι δεν έχεις πια τη δύναμη ούτε το κουράγιο να συνεχίσεις. Σαν κάτι να σου έχει πάρει όλη τη δύναμη, να σ' έχει ξεζουμίσει..
Το θέμα είναι ότι πάντα το καταλαβαίνεις όταν γίνεται..τίποτα πριν δεν σου λέει ότι θα σε ξετινάξει ψυχολογικά.
Το βλέπεις, το νιώθεις, το ζεις..δεν μπορείς όμως να το αρνηθείς. Όσο κι αν σε πονάει, εσύ μένεις εκεί γιατί μέσα σου ξέρεις ότι είναι αυτό...Και σε τρομάζει η ιδέα ότι δεν θα το ζεις, γι' αυτό δεν φεύγεις.
Και αποφασίζεις να μείνεις και να δεχτείς και να τα ανεχτείς όλα.
Έτσι απλά...