Ευτυχία...
Κάθε που νιώθω πως σε πλησιάζω, τόσο μου ξεγλυστράς μέσα από τα χέρια..
Κάθε που σε νιώθω πίσω μου και γυρίζω να σε δω, τόσο η σκιά σου απομακρύνεται..
Κάθε που απλώνω τα χέρια μου, τόσο δεν σε φτάνω..
Κάνω να τρέξω προς το μέρος σου, μα ξέρω πως θα μου ξεφύγεις πάλι.. ένα κυνηγητό που κρατάει χρόνια τώρα.. Εγώ τρέχω, τρέχω, τρέχω κι εσύ γελάς κοροιδευτικά και λες και βάζεις στα πόδια φτερά και πετάς μακριά...
Κι όταν χάνω κάθε ελπίδα και περπατάω μόνη με το κεφάλι σκυφτό έρχεσαι και μου χτυπάς την πλάτη.. γιατί μου την χτυπάς αφού πάλι θα μου φύγεις; Σου αρέσει αυτό το παιχνιδάκι;
Κι όταν το παίρνω απόφαση πως μου φυγες πάλι, ξεπροβάλλεις από την γωνία με ένα χαμόγελο σχεδόν κοροιδευτικό...
Κι εγώ λες κι έχω μνήμη ψαριού, ξεχνάω τα πάντα και ξανά από την αρχή...
Ευτυχία..γιατί παίζεις μαζί μου;