Όλο καινούργια πράγματα μπαίνουν στη ζωή μας..
Από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο. Από τις νέες τεχνολογίες που κάνουν τη ζωή μας πιο εύκολη (?) μέχρι τους νέους ανθρώπους που γνωρίζουμε καθημερινά και προσπαθούν να γίνουν κάτι στη ζωή μας.
Και δεν λέω...όλα καλά.
Μακάρι να μπορούν τα πράγματα να εξελίσσονται και να είναι όλα για καλό. Μακάρι αυτοί που μπαίνουν στη ζωή μας να είναι αυτοί που πραγματικά θέλουν αυτό που έχεις να δώσεις και να λαχταρούν να το γευτούν.
Και άντε μπες πάλι στην διαδικασία να μάθεις καινούργια πράγματα, νέες μεθόδους, νέες τεχνολογίες...καινούργιους ανθρώπους...
Τι γίνεται όμως με τα παλια;
Τα παλιά τα ξεχνάμε; Τα πετάμε; Τα στέλνουμε για ανακύκλωση; Τι;
Όσον αφορά τα πράγματα το καταλαβαίνω.
Εξακολουθώ να είμαι συναισθηματικά δεμένη με το παλιό μου κινητό αλλά έχει χαλάσει και πρέπει να μάθω να δουλεύω το καινούργιο. Η συνήθεια του να πατάω το κουμπί στον υπολογιστή μόλις μπαίνω στο δωμάτιο έχει αλλάξει με αυτή του να ψάχνω ακόμη που έχω αφήσει το laptop.. Τραβάω με δύναμη την καινούργια ηλεκτρική σκούπα γιατί η παλιά ήταν πιο μεγάλη και πιο βαριά...
Με τους ανθρώπους και τα συναισθήματα τι κάνεις;
Δεν θα τους δεις μια, τρεις, πέντε μέρες, ένα μήνα, ένα χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι τους βγάζεις από μέσα σου; Τους βγάζεις από την καθημερινότητά σου γιατί δεν γίνεται αλλιώς... αλλά από μέσα σου;
Και όταν εμφανίζεται κάποιος άλλος άνθρωπος που έχει τις ίδιες συνήθειες, τον ίδιο τρόπο σκέψης και τα ίδια "κουσούρια" με αυτόν που έχεις ή σε έχει αποκλείσει από την καθημερινότητα του; Εκεί συνειδειτοποιείς πως ότι και να γίνει, τους ανθρώπους μπορείς να σταματήσεις να τους συναντάς, να μαθαίνεις νέα τους, να πίνετε καφέ και να κάνετε παρέα αλλά ποτέ δεν τους βγάζεις εντελώς από μέσα σου. Ότι κι αν έχει γίνει κι όσο κι αν έχετε πληγωθεί πάντα θα είναι κάποιος που έστω και για λίγο σου έδωσε κάτι...
Δυστυχώς ή ευτυχώς τα συναισθήματα, και κυρίως τα δυνατά συναισθήματα, δεν σβήνουν, δεν φεύγουν, δεν ανακυκλώνονται..
Έχεις όμως το δύσκολο έργο πια να μάθεις να ζεις μ αυτά και να συνεχίζεις την ζωή σου κανονικά και κυρίως να μην κάνεις αυτούς που θέλουν και υπάρχουν στη ζωή σου να νιώθουν λίγοι...